Wczoraj, 11 marca, doszło w Gdańsku-Oliwie do zapowiadanego spotkania przedstawicieli Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w Gdańsku z Zarządem Towarzystwa Przyjaciół Rzeki Łeby. Spotkanie odbyło się z inicjatywy strony gdańskiej, w związku z otrzymanym stanowiskiem TPRŁ dotyczącym przebiegu drogi ekspresowej S6 na odcinku Lębork-Gdynia (węzeł Wielki Kack).
Wczoraj, 11 marca, doszło w Gdańsku-Oliwie do zapowiadanego spotkania przedstawicieli Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w Gdańsku z Zarządem Towarzystwa Przyjaciół Rzeki Łeby. Spotkanie odbyło się z inicjatywy strony gdańskiej, w związku z otrzymanym stanowiskiem TPRŁ dotyczącym przebiegu drogi ekspresowej S6 na odcinku Lębork-Gdynia (węzeł Wielki Kack).
Towarzystwo reprezentowali: Marian Ślęzak, Zygmunt Lisiecki, Marcin Kostuch, Tomasz Borowiecki i Marek Adamczak. Ze strony GDDKiA, obok prowadzącego spotkanie zastępcy dyrektora Oddziału- Stanisława Woynarowskiego, udział m.in. wzięli: przedstawiciel projektanta DHV Polska Sp. z o.o., specjaliści od ochrony środowiska i pracownicy merytoryczni. Spotkanie przebiegało w duchu poszukiwania wspólnych rozwiązań, które pozwolą przyjąć optymalny wariant drogi S6, godzący potrzebę tworzenia nowoczesnej infrastruktury komunikacyjnej z potrzebą ochrony dziedzictwa przyrodniczego. Towarzystwo ponownie skrytykowało wariant V (najbardziej południowy) i podtrzymało koncepcję poprowadzenia drogi S6 na odcinku Lębork- Bożepole Wielkie w osi drogi krajowej nr 6, w tym w obrębie Lęborka 1750 m estakadą.
W wyniku dyskusji poczyniono ważne ustalenia. Dyrektor Woynarowski zapewnił, że wariant V (jasnoniebieski) nie będzie już brany pod uwagę i odstępuje się od jego wdrożenia. Po deklaracji strony gdańskiej, oferującej poprowadzenie wariantu II- południowego (zielonego) na odcinku obwodnicy Lęborka tunelem pod wzgórzami morenowymi, Towarzystwo wyraziło gotowość zaakceptowania tego wariantu w przypadku, gdyby ze względów ekonomicznych lub innych poprowadzenie przez Lębork drogi ekspresowej w osi drogi krajowej nr 6 okazało się niemożliwe. GDDKiA podkreśliła, że przy przekraczaniu wszystkich cieków spełnione zostaną wymagania ekologiczne oszczędzające koryta tych cieków.
Ustalono, że Towarzystwo dostarczy plan sytuacyjny układu gniazd tarłowych na rzece Okalicy- zostanie on wzięty pod uwagę przy ostatecznym precyzyjnym wytyczaniu trasy drogi ekspresowej przez tę rzekę- o ile wariant II zostanie ostatecznie przyjęty. W protokole spotkania ujęto wniosek Towarzystwa, zobowiązujący wykonawcę do zastosowania technologii, która wykluczy obniżenie się poziomu wód gruntowych, zwłaszcza, że część inwestycji przebiegać będzie w obrębie Głównego Zbiornika Wód Podziemnych nr 107, również terenami torfowymi. Towarzystwo odrzuciło natomiast i skrytykowało tzw. warianty północne (tj. III i VI)- jako w największym stopniu szkodliwe (po odrzuceniu wariantu V) dla środowiska przyrodniczego. 
tekst Zygmunt Lisiecki
zdjęcia Tomasz Borowiecki