TPRŁ wystąpiło do wójta gminy Cewice z wnioskiem o objęcie ochroną w formie pomnika przyrody następujących drzew rosnących w gminie na obszarze dorzecza Łeby:
1. Dębu szypułkowego na działce ewidencyjnej nr 275/3 obręb Karwica, wrośniętego w zbocze przełomowej doliny rzeki Unieszynki. Obwód drzewa na wys. 1,30 m od gruntu wynosi 3,02 m, wysokość ok. 25 m, a maksymalna szerokość korony mierzona na bazie najdłuższego konaru pierwszego piętra korony wynosi 29x22 m. Ładne, oryginalne i dostojne drzewo ciekawie zlokalizowane w atrakcyjnej przyrodniczo i krajobrazowo części doliny Unieszynki jest w bardzo dobrym stanie zdrowotnym, rokującym jego długowieczność.
2. Lipy drobnolistnej na działce nr 143/2 obręb Karwica, rosnącej w odległości ok. 100 m od rzeki Unieszynki na zboczu morenowym na terenie byłego, obecnie zrujnowanego, siedliska państwa Karkowskich. Lipa jest okazem o wyjątkowej urodzie, rosnącym swobodnie we właściwym sobie środowisku. Wykształciła oryginalną, wielokonarową koronę- nisko osadzoną, symetrycznie rozłożystą i strzelistą. Corocznie obficie kwitnie. Obwód tego 100-120-letniego drzewa wynosi 3,20 m, wysokość 24 m, a szerokość korony (mierzona jako średnice, krzyżowo) 17,6 i 16,9 m. Drzewo znajduje się w najbliższym rewirze życiowym rzadkiego chronionego ptaka- puszczyka Strix aluco, który zajmuje je codziennie od późnego wieczora do świtu. W ciągu dnia stanowi bazę do polowania z zasiadki dla myszołowa zwyczajnego Buteo buteo.
3. Lipy drobnolistnej na działce nr 177 obręb Karwica. Drzewo rośnie jako wolnostojące na niewielkiej skarpie w pasie przydrożnym graniczącym z posesją państwa Liców. Wymiary: obwód 2,92 m, wysokość 28 m, szerokość korony 15 m. Lipa jest pięknym, oryginalnym okazem: bardzo wysoka, smukła, z regularnie ukształtowaną koroną. Znajduje się 350 m od rezerwatu przyrody „Karwickie Źródliska”.
4. Dębu szypułkowego w Unieszynie, rosnącego na poniemieckim cmentarzu, na pagórku morenowym obok drogi powiatowej. Wymiary: obwód 4,12 m, wysokość 22 m, szerokość korony 27x30 m (krzyżowy pomiar średnic zarysu). Korona ma bardzo oryginalną budowę- trzypiętrową, przy czym pierwszy najniższy konar tworzy własną koronę, rozgałęziając się na 3 konary. Pokrój korony lejkowaty. Jest to piękne, chociaż zniekształcone starodrzewie, znajdujące się w ważnym miejscu, świadczącym o historii wsi Unieszyno.
tekst i zdjęcia Ewa Boniecka |
